Ben Stolk (1957) heeft zijn opleiding gehad aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn werk bestrijkt een breed terrein. Hij tekent en schildert op het landschap geïnspireerde werken, hij ontwerpt meubels en lichtobjecten in opdracht en als omgevingsontwerper werkt hij aan opdrachten zowel buiten als binnen. Dat laatste vertaalt zich vooral in het maken van theaterdecors. Zijn schilderijen zijn uitvloeisels van uitgebreide studies van land en waterschappen. Naar aanleiding van 'in het veld' gemaakte tekeningen, aquarellen en foto's (voor enkele schilderijen heeft de kunstenaar een duikerspak aangetrokken om de omgeving onder water te bekijken en in verf weer te kunnen geven) componeert hij nieuwe, kleurrijke landschappen. Het suggereren van beweging en ruimte op het platte vlak en het weergeven van een specifieke sfeer is zijn voornaamste doel. Menselijke figuren zijn zelden aanwezig. Het zijn de sporen die ze achterlaten die een rol spelen in de schilderijen. Naast zijn werk op doek en papier experimenteert Ben Stolk al jaren met het maken van beelden in cement en beton. Door toevoeging van kleur, gebruik maken van structuur en vrijere vormgeving weet hij het 'saaie' cement om te vormen tot een karaktervol materiaal. Kennismaking met tempelbeelden uit Java en Bali inspireerde hem tot het creëren van zijn eerste figuren. Dit is uitgegroeid tot een steeds groter wordende familie van gnoomachtige wezens. Ze zijn ontsproten aan de fantasie, maar hebben, volgens de kunstenaar, sterk autobiografische trekjes. Voor de cement beeldjes is gebruik gemaakt van een 'uitsnijtechniek'. De ceramische figuren waren in eerste instantie ontwerpen voor grotere beelden in ferrocement, maar vormen zo langzamerhand een wereld op zichzelf. Regelmatig exposeert de kunstenaar in binnen en buitenland. Zijn cementen beelden, de grote meestal in opdracht gemaakt, staan in vele tuinen.